Корисничка поддршка:
Македонски English

„НЕВИДЛИВИ ЉУБОВИ“ – МАКЕДОНСКИ ПРЕТСТАВНИК ЗА „БАЛКАНИКА“

by Kristina Velevska | No comments yet. | 308 views on this post

„НЕВИДЛИВИ ЉУБОВИ“ – МАКЕДОНСКИ ПРЕТСТАВНИК ЗА „БАЛКАНИКА“

 

22 септември 2016, Скопје – Романот „Невидливи љубови“ од Владимир Јанковски во издание на „Антолог“ е македонски претставник за меѓународната книжевна награда „Балканика“.

Жири-комисијата за избор на национален претставник за меѓународната книжевна награда „Балканика“ во состав д-р Александар Прокопиев, претседател, д-р Ермис Лафазановски, член, и д-р Елизабета Шелева, член, одлучи годинашен македонски претставник за меѓународната книжевна награда „Балканика“ да биде романот „Невидливи љубови“ од Владимир Јанковски.            

Во продолжение го пренесуваме образложението на комисијата:

На состанокот, одржан на 4 септември 2016 год., жирито едногласно одлучи – во потесен избор за овогодинешната награда да влезат романите „Враќањето на козите“ од Луан Старова, „Невидливи љубови“ од Владимир Јанковски и „Телото во кое треба да се живее“ од Петар Андоновски. По спроведената расправа околу компаративните вредности и доблести на посочените дела, жири комисијата донесе едногласна одлука – романот „Невидливи љубови“ од Владимир Јанковски да биде избран за национален претставник од Македонија, што ќе влезе во конкуренција за наградата на меѓународната фондација „Балканика“.

Најголемата предност на оваа романескна проза се состои во нејзината афористичност, концизност, перцептивна свежест – што придонесува, на оригинален начин, одново да ја откриеме и доживееме денешната стварност и светот, кој цврсто нѐ стега во сопственото менгеме и императивот на баналноста. Покрај тоа, не помалку важен квалитет на прозата на Јанковски е што, наспроти вообичаениот и помодарски дух (или, императив) на цинизмот и нихилизмот со својот став и јазик, таа ја негува вербата во неприкосновената чистота и благородност на човековите пориви.

„Невидливи љубови“ е апологија на преобразбата, што ја овозможува вистинската и несебична (односно, неутилитарна љубов) – при што, Марко, еден од централните ликови во оваа проза, е по свој избор подготвен – себеси постојано да се преобразува/претвора, макар и во некаков предмет, само за да остане поблиску до неговата сакана. Уморен од „напорот постојано да бидеш ти“, овој млад човек ја покажува спремноста да го раз-власти (и стави настрана) својот персонализиран идентитет, што претставува суптилна критика на денес доминантниот егоцентричен и нарцистички „модел“ на субјектот.

Токму овој, неконсумеристички и непоседувачки модел на љубовта, проникнат со исконската верба во чистината и невиноста на чувствата како вредност по себе – денес, во времето на заглушувачкиот маркетинг и владеењето на парите (профитот) – ни дозволува да заклучиме, дека наспроти сѐ, духот и присуството на Малиот принц и понатаму не исчезнуваат.

Особено – доколку во ризичниот (денес често и блазиран) потфат на пишувањето, заедно со извонредните естетски дострели – ќе се внесе и неретко заобиколениот етички принцип, алтруизам и посветеност, како што тоа го прави Владимир Јанковски во романот „Невидливи љубови“.

Comments (0)

Напиши коменатар

Вашето име:


Рангирање: Лошо           Добро

Внесете го кодот од сликата долу:




Вашиот коментар: Забелешка: HTML is not translated!